Oralar nerede?
Güneşin derimizi narin dokunuşlarla sevdiği, insanların düzenbazlığı henüz öğrenmediği, kıyısında denizin berrak suyunun süsüyle yürüdüğümüz o dünyaya, o zamana ne oldu? Ne saçma bir tarihte varız be dostlarım..Üzerimizdeki hiçbir duygu aynaya baktığımızda bizi güzel göstermiyor! O kadar tiksiniyorum ki herhangi bir cisimden, canlıdan ya da suda yansıyan görüntümden! Ucundan az da olsa gerçek mutluluğu yaşamış 90'lar da doğmuş biri olduğum için mi bu kadar hoşnutsuzum değişen, dönüşen, başkalaşan insan hallerinden! Bu kadar çok soru, bu kadar uzak, bu kadar yakın bir yaşam!
İyiye gitmesini beklerken, hatta iyi olacakla ilgili gerçek düşünceler taşırken, şimdi hiçbir şeyin sonrasında bugünden daha iyi olacağını düşünmüyorum. Ki bütün dünya kötü olmayı bu kadar karakter haline getirmişken, zorbalığın ve yalanın el üstünde taşınmaya, sevilmeye layık değerler olarak kabul edildiğini fark edip iyi niyetli, pembe hayaller kurmak olsa olsa ahmaklık olurdu. Hâlâ, hazırda kötülüğün öğrendirildiği bir insan bedenini taşıyor olabilirim ancak, henüz ahmak olmadım! Mutluluğumuz google'da, anlarımız facebook, instagram ve twitter'da! Herkes artık herkesle! Ne kaldı ki herkesin tek bir ortak acısı olmasına? Ve ben, sürekli aradığım,ız yeni şeyin kendim/z olduğunun farkına varabilecek miyim/z/ hiç bilmiyorum! Zor zamanlar yaşıyorum. Kendimce ağır yaşadıklarım, ağır taşıdıklarım.. Dışımda zıp zıp gibi küçülürken dünya, içimde büyüyen homurtulardan kurtulmak istiyorum. İçimde yaşayanlardan, yaşattığım acılardan kurtulup uyumak istiyorum..ama ne çare ki dostlarım ben bir uykusuzum..!! Ve bu gece de yine pek çok gecede olduğu gibi uykusuz,luk ile uyuyorum..İyi Geceler..! Hadi Kalın Sağlıcakla..
0 yorum:
Yorum Gönder